•|•| T u |\| G |•|•

วันนี้วันที่  11 กันยา

To some one

         เป็นเวลานานมาแล้วที่ผมลืมผู้หญิงคนหนึ่ง เป็นคนที่ให้ความรู้สึกที่ดีมากๆ สำหรับผม เรารู้จักกันตั้งแต่ ประถมแล้วแต่มารู้จักกันจริงๆ ก็ช่วงเวลาที่จะจบ ม.6 เขาเป็นคนสวยน่ารักมาก เราเริ่มจากการที่ เจอกันในวันสอบ เอ้นท์ทรานวันสุดท้าย เธอคนนั้นกำลังหาทางกลับบ้าน แต่แล้วก็มาพบกับผม ซึ่งกำลังนั่งคุยโม้กันอยู่กับเพื่อน เธอคนนั้นก็เดินเข้ามาพูดว่า "ตั้งมา รร ยังไง เหรอ"  ผมก็ตอบเขาไปว่า "เอารถยนต์มา" แล้วเธอคนนั้นเขาก็ ขอให้ผมไปส่งเธอกลับบ้าน ในระหว่างทางกลับบ้านนั้น เธอได้พูดกับผมว่า "อยากขับรถเป็นบ้าง สอนขับรถหน่อยสิ"
ด้วยความที่ผมเคยแอบชอบเขาตั้งแต่ ประถม ผมจึงไม่ลังเลเลยที่จะไม่ตกลง และสุดท้าย เราก็นัดกันไปสอนขับรถที่สนามกีฬา หลายวัน แต่พอมาวันหนึ่งก็เรื่องขึ้น  เธอคนนั้นขับรถไปชนกับรถกะบะ ซึ่ง รถคันนั้นเป็นรถของผู้ที่มีชื่อใน แพร่ เป็น สส. ผู้หญิง หลังจากนั้นเราก็เริ่มไปไหนด้วยกัน 2 คนมากขึ้นๆ ในใจเขา ผมรู้ว่าเขาคิดยังไงกับผม แต่ผม ในตอนนั้น ผมไม่อยากคิดอะไร.......จนมาถึงจุดที่เราต้องแยกย้ายกันไปเรียน เราโทรคุยกันเกือบทุกวัน คุย MSN กันก็เกือบทุกวัน เป็นช่วงเวลาที่ดีมากๆ  เขาชวนผมไปเที่ยวหาที่ กทม บ่อยๆ แล้วผมก็มักจะไปไม่ค่อยได้ แต่แล้ว ก็มีอยู่ วันหนึ่ง ที่ กทม เรานัดเจอกันที่ MBK เพื่อจะไปกิน MK กัน เราไปกิน Mk และ เธอคนนั้นก็ โทรเรียกพี่สาวเขามากินด้วยกัน และผมก็เรียกพี่สาวมาด้วยเช่นกัน แต่ด้วยความที่ว่าพี่สาวผม อยู๋ไกลจาก MBK มา จึงใช้เวลาเดินทางนาน สุดท้ายเราได้นั่งกิน MK กัน 3 คน คือ ผม เธอคนนั้น และ พี่สาวของเธอ ช่างเป้นอะไรที่มีความสุขจริงๆ ในเวลาต่อมา พี่สาวผมก็มาถึง MK และแล้ว เธอ และ พี่สาวของเธอ ก็กลับไป เพราะ พี่สาวผมมากับแฟน เกรงว่า จะไม่สะดวก ผมเลยนั่งกิน MK กับ พี่สาวผม  สักครู่หนึ่งก็มี เสียงโทรศัพดังขึ้นมา!!!....... เธอคนนั้นโทรมาหาผม แล้วพูดว่า "ตั้ง....เขากลับก่อนนะ......มองขึ้นมาข้างสิตรงสถานีรถไฟฟ้าอะ"  ผมจึงรีบมองขึ้นไป  แล้วเธอวางสาย แล้วยกมือ บาย บาย ให้ แล้ว จูบส่ง.....มันเป็นภาพที่ผมจะไม่ลืมเลย เพราะมันเหมือนในหนังมาก.......รู้สึกดีที่สุด แต่แล้ว พักหลังๆ เราเริ่มติดต่อกันน้อยลง จนแทบจะไม่ได้คุยกันเลย ผมเข้าใจ ว่าเขาเรียนหนัก และผมเองก็เช่นกัน ล่าสุดผม โทรไป HBD เธอในเดือนกรกฏาคม 2550 เธอยังทำเสียงน่ารักเหมือนเดิมเธอเป็นคนที่ให้คำปรึกษากับผมได้ดีมากๆ ไม่ว่าผมจะคิดมากเรื่องอะไรเพียงแค่เขาพูดว่า "ชีวิตเกิดมาต้องสู้" ผมก็รู้สึกมีกำลังใจมหาศาลขึ้นมาทันที เธอเป็นคนสอนให้ผมว่า "เป็นตัวของตัวเองสบายใจที่สุด อย่าเปลี่ยนแปลงตัวเพื่อให้ใครสักคนมาสนใจเพราะมันจะทำให้เราอึดอัด"และทุกวันนี้ผมก็ยังเป็นเช่นนั้น และในคืนนี้ ผมก็ได้เปิด My chat Log ที่เราได้คุยกัน .. ผมอ่านเรื่องราวที่เราได้คุยกัน ตั้งแต่วันที่ 11 กรกฏา 48 ถึง 11 กันยา 49 และในวันนี้ วันที่ 10กันยา 2550 และวันพรงุ่นี้ จะเป็นวันครบ รอบ 1 ปี เต็มที่ ผมและเธอไม่ได้พูดคุยกันทาง MSN เธอใช้ชื่อว่า BOMI ANGEL เป็นครั้งสุดท้ายที่ผมเห็น.......

ปล. อยากให้รู้ว่าผมคิดถึงคุณนะ